Breien en haken   Breien         Haken Breien Je mag het best weten: ik heb een bloedhekel aan breien. Toch heb ik zo nu en dan een poging gedaan. Zo heb ik ooit babysokjes gebreid. Begonnen bij de eerste zwangerschap van mijn schoonzusje, waren de sokjes pas klaar, toen ze van de tweede was bevallen. Helaas is er indertijd geen foto gemaakt van deze "mega-prestatie" (ik bedoel de sokjes, niet de geboorte). Waarschijnlijk is de frustratie begonnen op de lagere school ... De eerste twee breiwerkjes op de lagere school hebben bloed, zweet en tranen gekost. De witte katoen was na een jaar "broddelen" een smoezelig breisel geworden. (zie foto!) Ik vond het overigens nogal onzinnig om een slabbetje of een eierwarmer te breien. Mijn kleine broertje had heel praktische stoffen slabbetjes en bij ons kregen de eieren echt geen tijd om koud te worden. Deze poppenmuts van blauwe katoen, een grote uitvoering van de witte eierwarmer, was een veel praktischer ding. Het mocht niet meer baten. Ik was al verloren voor het brei-leger. Dit kraagje heb ik, meen ik, in de vijfde klas (nu groep 7) gemaakt. Ik vond toen de combinatie roze en zachtgroen ontzettend mooi. Het "mathematische" van de korte extra toeren in roze, die maakte dat het kraagje mooi rond werd, boeide me wel. Toch heb ik op latere leeftijd nog geprobeerd te breien. Eind zeventiger begin tachtiger jaren waren zeer grof gebreide truien erg in. Ik heb houten breinaalden van 1 cm dik aageschaft en heb voor mezelf en mijn Piet zo'n warme trui gebreid. Op de foto zie je Piet op de schaatsen. Het mutsje wat hij op heeft, is een product van zijn moeder, die heel graag breide, maar het helaas niet meer kan. Haken Op school heb ik nooit een haakwerkje gemaakt. Misschien hield de handwerkjuf er niet van. Of kwam ik er nooit aan toe omdat ik te lang met de breiwerkjes bezig was? Ik weet het niet. Maar later heb ik de achterstand ruimschoots ingehaald. Ik heb heel wat gehaakt. Vooral gordijntjes, want die waren erg "hip" in de zeventiger jaren. Veel gordijntjes zijn helaas niet meer te zien. Ze zijn zo vaak gewassen, dat ze uit elkaar vielen en zijn weggegooid. Van dit gordijn heb ik vele meters gehaakt. In die tijd reisde ik veel met de trein, een uitstekende plaats om te haken. Het patroon stond in een Ariadne. Het gordijn heeft tot voor kort nog dienst gedaan. Dit gordijnrandje heb ik zelf verzonnen. Ik zocht een motief voor de keuken en kon niets leuks vinden. Gecombineerd met een zgn. brabants ruitje bracht het een gezellig keukensfeertje. IJzeren frames met haakwerk ertussen gespannen waren ook veel te zien in die jaren. Ik heb ook een poging gewaagd. Het moet een roos voorstellen. O, wat had Moeke een hekel aan dit mutsje. Ik had het heel vaak op in de zeventiger jaren. Elke toer is een rij van dezelfde steken die ik ter plekke bedacht. Laatst zag ik een meisje lopen met een vergelijkbaar mutsje. Zijn ze weer terug?