Naar patroon De volgende werkstukjes/-stukken heb ik gemaakt naar patronen uit boeken en tijdschriften. Ik ben vele jaren geabonneerd geweest op het handwerkblad Ariadne (tot het een woonblad werd). Ook heb ik een flinke verzameling borduren-specials van Libelle, Burda, Handwerken en vele, vele andere tijdschriften. En ook mijn collectie handwerkboeken bieden een schat aan mooie patronen. Dit paarse alfabet heb ik gemaakt voor Rico. Hij heeft zijn restaurant verbouwd: traditioneel vakmanschap in een nieuw jasje. Net als dit alfabet. Ik vond het in een DMC-boekje. Drie postzegels van de laatste drie koninginnen van ons land. Deze patronen komen uit de "Handwerk Handig" nr 4 van herfst 2002. De kleuren van de Wilhelmina-postzegel staan echter niet goed in het borduurblad. Dankzij Hans heb ik de juiste kleuren bij de symbooltjes kunnen zetten. Rick en Ilvie hebben in 2007 een dochter gekregen. Ze noemen haar Ilse. Natuurlijk heb ik het kraamcadeautje geborduurd. Door de foto's van de babykamer op de babysite wist ik welke kleuren het moesten worden. De slakjes komen uit een boek van Valerie Lejeune. De letters uit een Dover-leaflet met allerlei grappige alfabetten. Hiervoor werden in het patroon 3 opeenvolgende kleuren gebruikt. Ik heb drie combinaties met wit garen gebruikt: 3 draadjes kleur, 2 kleur en 1 wit, 1 kleur en 2 wit. Hierdoor lijkt het alsof de letters een beetje bol zijn. Dirk en Caroline hebben in 2005 een huis gekocht. Ik hoop dat ze er samen erg gelukkig worden. Dat heb ik ze laten weten met een motiefje uit het boek "Repertoire des Motifs" van Valérie Lejeune. Daar heb ik een hartje, een D, een C en het jaartal 2005 aan toegevoegd. Ooit had mijn broer Pros twee parkietjes. Toen ik indertijd een patroon tegenkwam van twee parkietjes, kon ik niet nalaten ze voor hem te borduren. De echte zijn allang van hun stokje gevallen, maar de geborduurde blijven mooi zitten. Voor Anja heb ik in 2004 een kerstkaart geborduurd naar een patroon van Remy Ludolphy, mijn favoriete ontwerpster. Tante Else werd 80 jaar in 2004. Het leukste cadeautje wat ik kon bedenken was een borduurwerkje. In een Duits boekje, dat ik via Marktplaats.nl had gekocht, vond ik een toepasselijk patroon. Tante Else woont weliswaar al heel lang in Nederland, maar is van oorsprong Duitstalig. Dus kon ik de spreuk zo overnemen. Het lijkt mij dat de spreuk "dem glucklichen schlägt keine stunde" weergeeft, dat tijd geen rol speelt als je gelukkig bent. Wel toepasselijk voor een dame op leeftijd, vind je niet? Dit vliegtuig heb ik lang geleden voor mijn broer David gemaakt. Het uitzonderlijke hiervan is, dat ook de achtergrond helemaal geborduurd is. Ik heb het LATEN inlijsten. Wel mooi geworden, vind ik zelf. Toen Magda haar AGF-diploma haalde (AGF = Aardappelen-Groente-Fruit), heb ik een mooi appel-patroon voor haar uitgezocht. Winston is de naam van dit appelras. Toen mijn neefje Harry in de maak was, vroegen zijn ouders Pros en Irene of ik de geboortekaartjes wilde borduren. Ze kozen voor een bloemetje en een bijtje. Ik weet niet meer hoeveel exemplaren ik heb gemaakt, maar ik was er vele uurtjes zoet mee. Bert en Ernie voor mijn neefjes Harry en Tim. Voor oude Bram heb ik deze "rode haan" op z'n "Assisisch" geborduurd. De omgeving is geborduurd en de haan is uitgespaard. Eigenlijk is het dus een witte haan. De stof is niet helemaal "even"; een kruisje is iets hoger dan het breed is. Daarom is de haan wat langwerpig uitgevallen. Ik vond/vind dit gewoon een schattig plaatje. Het komt uit Ariadne Baby en Peuter 2 1989. Hilde en jonge Bram hebben dit huisje in hum hal hangen. Ze zijn in enkele jaren diverse keren verhuisd. "A house is made of bricks, a home is made of love" Waar je ook woont, een thuis maak je met je hart. Ik houd van dit spreekwoord en het ontwerp. Het Canadese esdoornblad stond in Margriet 42 van het jaar ?? als voorproefje van een bestelpatroon van een Canada-merklap (bestelnr M74210, prijs ƒ12,95). Slechts 4 kleuren groene kruissteekjes en zwarte stiksteekjes. Nadat het vele jaren bij mijn moeder aan de muur heeft gehangen, staat het nu weer bij mij op de kast. Het stond in de Ariadne van februari 1989 en ik was onmiddellijk verliefd. Slechts drie kleuren (groen, blauw en donkerblauw), elk met een eigen vulsteek, maar wat een effect! Het hangt prominent in mijn huiskamer te pronken. Mijn vader was al erg ziek toen ik voor vaderdag dit kussen maakte. Hij heeft er jammergenoeg niet lang gebruik van kunnen maken. Mijn Moeke heeft het daarna nog 13 jaar gekoesterd. Nu is het weer terug bij mij. Je kunt je voorstellen, dat het voor mij een speciaal kussen is. De vis is een snapper en het patroon komt van een borduurpatroon met meerdere vissen uit Ariadne borduren van 1987. Ik heb in een handwerkwinkel eerst de voorgeschreven DMC-kleurtjes gepakt en ben daarmee de corresponderende kleuren in borduurwol gaan uitzoeken. Aardig gelukt vind je niet? De achterkant en de rand zijn van ribcord (corduroy, "ribbeltjesstof") gemaakt, een in die tijd populaire stof voor broeken en jasjes. Ik wilde het kussen "stoer" uit laten zien voor mijn vader.